“โคชคุยคุ้ยคิด” นำเสนอหลักการสอนที่ลื่นไหลไปกับการสนทนาตั้งคำถาม จับความคิด ตีความ สนทนากลับ ไหลลื่นไปอย่างมีเป้าหมาย ให้ผู้เรียน 

“ซาโตริ” ถึงเป้าหมายอย่างไม่รู้ตัว เทคนิค Dialogic Teaching (สอนเสวนา) เป็นทักษะ meta-cognition ของครู ที่เมื่อทำเป็นแล้วจะสนุกปนท้าทายของผู้สอน และสนุกปนแปลกใจของผู้เรียน ทั้งคู่สนุกเพราะเพลิน ท้าทายครู เพราะต้องสนทนา “ต้อนความคิด”

ให้ผู้เรียนอยู่ในเส้นทางความรู้ไปจนถึงเป้าหมายแปลกใจของผู้เรียนเพราะ “ซาโตริ” ไม่รู้ตัว 

การเรียนโครงงานเป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ (Experiential Learning) ที่เป็นโอกาสให้ผู้เรียนเกิดสมรรถนะพึงปรารถนา หากครูที่ทำหน้าที่โคช 

“การเรียนรู้” ได้ถูกต้อง ครูโครงงานจึงต้องมีทักษะ “อภิปัญญา” หยั่งรู้ความคิดตนเองและความคิดศิษย์ จนสามารถเปลี่ยนการสอนมาเป็นการโคชแบบสนทนา 

โครงการเพาะพันธุ์ปัญญา มีประสบการณ์พัฒนาครูโครงงานมากว่า 20 ปี ในช่วงการระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) 

ผู้เขียนและทีมงานเพาะพันธุ์ปัญญาอะคาเดมี โดยการสนับสนุนของ บมจ. ธนาคารกสิกรไทยเปิดโปรแกรมพัฒนาครูโครงงานผ่านระบบกลุ่มไลน์ โดยโยนปัญหาการทำโครงงานให้ช่วยกันแสดงความคิดเห็น หลังจากนั้นเปิดห้องย่อยให้ผู้สนใจเรียนรู้จากการ “ขยี้” ความคิดเห็นต่อครั้งละ 2-3 ชั่วโมง ซึ่งเป็นช่วงที่มี cognitive load สูงมาก ทำให้ถูกจริตครูเพียงประมาณ 10 คนเท่านั้น ส่วนมากเป็นคนเดิม ๆ

บทความชุดนี้คัดเลือกมาจากห้องเรียนต่าง ๆ ที่ครูและทีมงาน เพาะพันธุ์ปัญญาอะคาเดมีสนทนา (โดยการพิมพ์) ในช่วงการ “ขยี้” โจทย์

ในห้องกลุ่มไลน์ และเพื่อไม่ให้ยาวเกินไป จึงได้เอาส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องออก (ส่วนมากคือที่พูดทักทาย นอกเรื่อง) มีส่วนขัดเกลาภาษาและเสริมข้อมูลเล็กน้อยเพื่อความเข้าใจของผู้อ่านที่ไม่อยู่ในเหตุการณ์ ส่วนชื่อครูที่ใช้ ไม่ใช่ชื่อจริงแต่ครูมีตัวตนจริง